| تبليغات | X |
|
کمی متن، کمی عکس، کمی هم طرح و شاید چیز هایی دیگر
|
...
پشت پلک هایم
بیابانی است
با تک نخل هایی تنها
که منتظر آبیاری قطره ای تواند
پشت پلک هایم
شیارهایی است
به شهر کشیده شده
که اگر نباری
از سرب چشم های نامحرمان
پر می شوند
.
.
.
پیش پلک هایم
اما
شهریست
با مردمی
که تا دم تابیدنت
سیاه پوشند
